Plani i paqes ruso-amerikan është kritikuar ashpër si një dështim moral dhe ligjor, duke favorizuar agresorin dhe minuar parimin e së drejtës ndërkombëtare që ndalon ndryshimin e kufijve me forcë. Mark Champion në Bloomberg e sheh këtë plan si një kapitullim të detyruar të Ukrainës, duke e krahasuar me një pakt modern Molotov-Ribbentrop, që reflekton interesat shpërbërëse ndaj territorit ukrainas.
Champion thekson se ndihmat dhe garancitë e sigurisë për Ukrainën kanë pasur karakter të dyshimtë dhe jo të besueshëm. Ai parashtron se, pavarësisht kritikas ndaj liderëve si Donald Trump dhe Vladimir Putin, vetë Evropës i takon të merret me rezultatet e krizës aktuale, duke reflektuar mbi thelbin e problemeve të saj.
Një nga çështjet kryesore në këtë kontekst është kontrolli mbi eksportin e naftës ruse. Houthit në Jemen, ndonëse të përjashtuar nga autoriteti e vërtetat, kanë arritur të bllokojnë një pjesë të madhe të tregtisë, ndërkohë që Evropa vazhdon të lejojë rrjedhjen e naftës ruse, duke kontribuar në financimin e agresionit të Moskës. Dërgesat e naftës ruse janë rritur në mbështetje të luftës, me një treg të rëndësishëm në Detin Baltik që përbën një burim kyç financiar për Kremlinin.
Shtimi i supertankerëve që transportojnë naftë, edhe përkundër sanksioneve, tregon se vendet evropiane po dështojnë të veprojnë në mënyrë efektive ndaj kësaj sfide. Ato lejojnë kalimin e anijeve nën sanksione, duke i bërë kështu hapat e tyre të pasigurt dhe të papërgjegjshëm.
Duke pasur parasysh rrezikun mjedisor dhe rreziqet e tjerë të lidhur me këto anije, si dhe tensionet me Rusinë, Champion sugjeron që është koha për një veprim më të vendosur nga Bashkimi Evropian. Një qëndrim më aktiv dhe strategjik është thelbësor për të përballuar presionet dhe ditët e befta që mund të sjellin të tjerë liderë me “plane të paqes”.
