Në garën për drejtuesin e ri të sistemit arsimor parauniversitar në Shqipëri, vetëm një kandidat ka paraqitur veten: Arta Dollani. Ajo u lirua nga detyra si kreu i Agjencisë Kombëtare të Mjedisit dhe ishte e bindur për suksesin e saj në testimin për pozitat në Ministrinë e Arsimit. Kriteret për kandidaturë ishin të tilla që ndihmonin Dollanin, duke kërkuar përvojë për ngritje të pozita në administratën publike për një periudhë të paktën 10-vjeçare.
Dollani ka shërbyer edhe si drejtoreshë e trashëgimisë kulturore, duke krijuar një lidhje të vazhdueshme me politikat e ndryshme qeveritare. Migen Qiraxhi, ekspert i arsimit, thekson se kjo qasje e ministrave për të afruar njerëzit e tyre në pozita të reja dëmton institucionin dhe demotivon stafin teknik. Kjo situatë duket e përsëritur, pasi edhe paraardhësja e Dollanit, Ogerta Manastirliu, ka emëruar figura nga kujdesi shëndetësor në drejtimin e arsimit, duke e lënë mënjanë kriterin e qenies mësues i kualifikuar.
Qiraxhi shprehet se ky lloj emërimi pengon avancimin profesional të mësuesve dhe ka pasoja të drejtpërdrejta në cilësinë e arsimit. Ndryshimet e shpeshta në udhëheqjen e Ministrisë së Arsimit, sipas tij, kanë sjellë një humbje të vazhdimësisë institucionale, duke i detyruar punonjësit të fillojnë gjithmonë nga e para për të njohur drejtuesit e rinj. Ky proces krijon stres dhe tension, pasi stafit i mungon një udhëheqës që njeh sfidat e përballura.
Këto ndërrime, me një mesatare gati çdo dy vjet përministrat e rinj, reflektojnë një strategji arsimore të paqëndrueshme, që vihet re në politikën arsimore gjithashtu. Ekspertët janë të shqetësuar për pasojat e këtyre ndryshimeve mbi cilësinë e shkollimit në vend, duke argumentuar se institucionet duhet të zhvillojnë një stabilitet më të madh për të kontribuar në një proces mësimor efikas.
