Aktori Agron Llakaj, në një bisedë emocionuese me Grida Dumën, ka ndarë përjetimet e tij më të vështira pas humbjes së bashkëshortes, Kostandinës. Ai ka treguar për ndjenjat e tij të thella të humbjes, duke pranuar se për një periudhë të gjatë humbi dëshirën për të jetuar.
Llakaj përshkroi momentin e ndarjes, ku iu kërkoi vajzës të bënte grimimin e nënës së saj, duke dëshiruar që ajo të largohej “si një nuse e bukur”. Ai theksoi se ai dhe vajza e tij kaluan ato momente të vështira duke qarë dhe duke e përcjellë Kostandinën me dashuri. Pas kësaj ngjarjeje, ai përjetoi një periudhë të errët, duke pohuar se shumë ditë e net ai nuk kishte dëshirë të vazhdonte jetën, duke lutur fëmijët e tij për mbështetje, por duke e theksuar se mungesa e saj ishte e paimagjinueshme.
Llakaj gjithashtu u ndal te lidhja e veçantë me bashkëshorten e tij, e cila, sipas tij, kishte kaluar përtej dashurisë bashkëshortore. Në kujtimet që po shkruan për librin e tij “Kostandina”, ai e përshkruan atë si një shoqe të vërtetë, duke falenderuar për mbështetje dhe lidhjen e fortë që kishin ndërtuar. “Ishim shokë të vërtetë, shokë që ziheshim dhe ecim bashkë,” kujton ai.
Rrëfimi i Agron Llakajt është një dëshmi e fuqishme për dashurinë, humbjen dhe forcën që kërkohet për të vazhduar jetën pas një tragjedie të tillë. Ai e përshkruan veten si një njeri normal, me këmbë në tokë dhe i angazhuar në jetën e përditshme, pa e lejuar emrin ose famën të ndryshojnë mënyrën se si ai përjeton jetën.
Ky rrëfim prekës ndihmon të kuptojmë se përmes dhimbjes, dashuria dhe kujtimi vazhdojnë të jetojnë, edhe pse mungesa është e pamatshme.
