Në Lindjen e Mesme, Rusia po shfaqet si një faktor i heshtur, por tërheqës në ekuilibrat e rajonit pas dy vitesh konflikti. Në Gaza, një armëpushim delikat është në fuqi, në pritje të një force që do të çarmatosë Hamasin. Në Liban, Hezbollah ka pësuar një dobësim pas ofensivës izraelite të vitit kaluar, ndërsa kërcënimi bërthamor nga Irani është zvogëluar pas ngjarjeve të qershorit. Në të njëjtën kohë, Katari duket i tërhequr nga mbështetja për grupe xhihadiste.
Megjithatë, Siria mbetet një vatër e fortë kaosi, ku rebelët Huthi kontrollojnë shumicën e territorit dhe vazhdojnë të bllokojnë Ngushticën Bab el-Mandeb — një arterie strategjike për tregtinë globale. Operacionet e Shteteve të Bashkuara dhe aleatëve të saj, si dhe sulmet anglo-amerikane, nuk kanë arritur të ndryshojnë situatën. Që kur Huthit filluan sulmet ndaj anijeve, kalimet detare kanë rënë ndjeshëm, nga 80 në vetëm 30 kalime në javë.
Sipas burimeve jozyrtare, rebelët po kërkojnë ryshfete nga kompanitë detare për kalim të sigurt. Interesi rus në këtë situatë është evidente, me negociatat për dërgimin e raketave Yakhont te Huthit, përmes Iranit, si një mënyrë për të forcuar përgjegjësinë ruse në rajon. Një takim i fundit mes zyrtarëve rusë dhe zëvendës presidentit jemenas, Aidarus Al-Zubaidi, ka ngjallur dyshime për një bashkëpunim strategjik midis të dyja palëve.
Objektivi i Kremlinit është destabilizimi i ekonomive evropiane, duke goditur direkt rrugët e tregtisë ndërkombëtare, përfshirë ato që kalojnë përmes Italisë. Njëkohësisht, Rusia po promovon Rrugën Arktike si një alternativë më të sigurt dhe më të shpejtë për transportin e mallrave midis Kinës dhe Evropës. Nëse ky plan realizohet, portet evropiane, sidomos ato italiane, mund të përballen me humbje dërrmuese strategjike dhe ekonomike.
