George Hardy, piloti i fundit i legjendarit “skuadroni i parë i zi” të Shteteve të Bashkuara, ka ndërruar jetë në moshën 100 vjeçare. Ai ishte pjese e “Tuskegee Airmen”, që luftuan në Evropë gjatë Luftës së Dytë Botërore. Duke filluar nga viti 1945, Hardy, vetëm 19 vjeç në atë kohë, mori pjesë në 21 misione luftarake me avionin “P-51”, duke shoqëruar bombarduesit amerikanë në misionet e tyre në zemrën e Gjermanisë naziste.
Ekipi i tij fluturoi nga një aeroport i improvizuar në Pulia, Itali, për të shoqëruar bombarduesit “B-17” dhe “B-24”, duke goditur objektiva brenda Rajhut të Tretë. Një zëdhënës i Fondacionit të Ushtarëve të Aviacionit Tuskegee nënvizoi trashëgiminë e Hardy-t, duke theksuar guximin dhe qëndresën e tij përballë racizmit dhe paragjykimeve.
Pas rizgjedhjes së Franklin Roosevelt-it në 1940, ai premtuan stërvitjen e pilotëve afrikano-amerikanë, pas sulmit në Pearl Harbor, nevojat për pilotë u rritën. Megjithatë, Marina e SHBA-së refuzoi të pranojë afrikano-amerikanët si pilote, duke i detyruar ata të kërkonin mundësi në Forcat Ajrore të Ushtrisë. Tuskegee në Alabama u bë qendra kryesore për stërvitjen e këtyre pilotëve, ku studentët e parë filluan trajnim në korrik 1941.
Hardy u stërvit si pilot në Tuskegee dhe u diplomua në 1944, duke u bashkuar me Skuadronin e parë të 332-të Luftarak, ku krijoi emrin e tij si një pilot i aftë. Gjatë misioneve të tij, ai përdorte strategji të ndryshme, duke provuar të shkaktonte dëme pas përfundimit të misioneve me bombarduesit.
Pas luftës, Hardy vazhdoi karrierën e tij në Forcat Ajrore, duke fluturuar si bashkëpilot në B-29 gjatë Luftës Koreane. Ai përjetoi një moment të vështirë kur dha përjashtim nga një mision për shkak të ngjyrës së lëkurës. Ai gjithashtu mori pjesë në Luftën e Vietnamit, duke realizuar në total 136 misione luftarake në tri konflikte të ndryshme. Hardy do të kujtohet për kontributin e tij dhe sakrificat e bëra për vendin dhe për gjithë kolegët e tij.
