Pano Ruçi, një shqiptar që po proteston me grevë urie për ditën e 20-të në Greqi, është duke përjetuar probleme shëndetësore serioze që përfshijnë hipotension dhe takikardi. Ai ka nisur këtë grevë për të kërkuar zhvarrosjen e djalit të tij, Denisit, i cili humbi jetën në tragjedinë e trenave në Tempi, për të kryer analiza toksikologjike. Ruçi kërkon të zbulojë shkaqet e vdekjes së djalit të tij dhe shprehet se nuk do të tërhiqet nga greva, madje as nëse i kushton jetën.
Sipas deklaratave të tij, ai insiston se zhvarrosja duhet të bëhet jo vetëm për një test ADN, por për të mësuar të vërtetën. Pas gati tre javësh në grevë, ai ka humbur 10 kilogramë dhe ndjen dobësi. Megjithatë, ai shprehet i motivuar nga mbështetja e njerëzve që e vizitojnë.
Ruçi, me një thirrje emocionale, i bën apel politikanëve që të mendojnë si prindër dhe të vendosin veten në pozita të ngjashme me të tij, duke u kërkuar atyre të reflektojnë mbi sigurinë e trenave, të cilët, sipas tij, vazhdojnë të qarkullojnë pa masat e nevojshme të sigurisë dy vjet pas aksidentit.
Ai shprehet me vendosmëri se do të vazhdojë të protestojë deri në përmbushjen e kërkesave të tij, duke theksuar: “Do të ulem këtu dhe do të vdes. Nuk do të iki nëse kërkesa ime nuk pranohet. Dua të di se si vdiq fëmija im.” Kjo grevë, e cila thekson gjendjen e rëndë personale dhe emocionale të Ruçit, është një dëshmi e dhimbjes dhe frustrimit të tij për një ngjarje që e ka ndikuar thellë jetën e tij.
Në përfundim, Ruçi vazhdon të jetë i angazhuar në kërkesën për drejtësi dhe të vërtetë për djalin e tij, duke e bërë këtë gjest ekstrem në emër të një kauze që e ndjen me pasion.
