Zinxhiri midis prindërve, fëmijëve dhe mësuesve është ndjerë ndjeshëm, duke e bërë dhunën në shkolla një fenomen të zakonshëm. Sanie Korini, një arsimtare dhe drejtuese shkolle, shprehet se dhuna në ambientet shkollore po rritet dhe familjet gjithashtu kontribuojnë në këtë situatë. Ajo thekson se si mësuesit çdo ditë përballen me situata të dhunshme dhe ndihen të pafuqishëm për të menaxhuar ato, pasi këto probleme janë më të thella se sa një thyerje e thjeshtë në marrëdhëniet mes fëmijëve.
Korini vëren gjithashtu një mungesë respekti për figurinë e mësuesit. Sipas saj, edhe nxënësit me rezultate të shkëlqyera shpesh nuk dinë të krijojnë një ambient pozitiv për dialog dhe bashkëpunim, duke theksuar se anomalitë e sjelljes shpesh vijnë nga mungesa e komunikimit dhe marrëdhënieve të shëndosha brenda familjeve.
Një faktor i rëndësishëm sipas Korinit është edhe presioni ekonomik dhe boshllëku emocional që I përcjellin fëmijët. Këto janë kushtet që krijojnë një terren të përshtatshëm për konflikte mes të miturve, të cilët shpesh janë të paorientuar dhe të papërgjegjshëm. Ajo ilustron se shumë prindër nuk janë të angazhuar në edukimin e fëmijëve të tyre dhe këtë e shohin në mësimin e përditshëm. Prindërit, po ashtu, shprehen se mjaftohen me njoftimet online për të monitoruar ecurinë e fëmijëve, pa u angazhuar realisht në jetën shkollore.
Korini thekson se shkolla dhe mësuesit shpesh shndërrohen në arbitra në një situatë që kërkon veprimin e përbashkët të të gjitha palëve. Ajo thekson se situata është komplekse, dhe menaxhimi i saj kërkon një angazhim më të madh nga të gjithë për të arritur një zgjidhje të qëndrueshme. Sipas saj, fëmijët vendosen në një situatë ku i gjithë procesi i edukimit dëmtohet, dhe është e rëndësishme të kuptohet se të dy palët – fajtori dhe viktima – janë fëmijë, dhe si të tillë, kërkojnë mbështetje dhe udhëheqje.
