Negociatat për një marrëveshje që do të përfundojë luftën në Ukrainë po përqendrohen në rajonin e Donbasit, që përfshin Donetskun dhe Luhanskun, dy zona me rëndësi strategjike dhe historike për Rusinë. Këto rajone, dikur qendër industriale e epokës sovjetike, kanë qenë shënjestra të vazhdueshme të agresionit rus që prej krizës së Krimesë në vitin 2014. Aty, milici pro-ruse, shumë herë të pajisur me armatim të avancuar, morën nën kontroll qytetet kryesore, duke shkaktuar një konflikt që ka lënë mbi 14,000 të vdekur dhe që ka detyruar rreth 1.5 milion ukrainas të braktisin shtëpitë e tyre.
Në mes të konfliktit, Presidenti Vladimir Putin e ka shpallur Luhanskun dhe Donetskun si shtete të pavarura, duke e justifikuar këtë veprim si një përgjigje ndaj “gjenocidit” që po përjetonin njerëzit atje. Më pas, Rusia aneksoi këto rajone, së bashku me Zaporizhian dhe Khersonin, përmes referendumesh të cilat nuk ishin të njohura nga komuniteti ndërkombëtar.
Analistët pretendojnë se me ritmin aktual të luftës, forcat ruse do t’u duhen vite për të përfunduar pushtimin e këtyre territoreve. Ukraina, megjithatë, vazhdon të mbajë kontrollin mbi disa qytete strategjike dhe ndjehet e motivuar që të mos dorëzojë më tepër territor, përveç asaje që tashmë është humbur. Presidenti Zelensky ka theksuar se heqja dorë nga Donetsku do të ishte një vetëvrasje politike, duke marrë parasysh opozitën masive të popullit ukrainas ndaj çdo lloj koncesioni territorial.
Aleatët evropianë të Ukrainës gjithashtu e shohin këtë si një çështje të sovranitetit, duke vënë theksin te parimi se agresioni nuk duhet të shpërblehet me territor. Donbasi mbetet një indikator i ambicieve të Putinit dhe një sfidë për rendin ndërkombëtar në një kohë kur Evropa përpiqet të mbrojë sovranitetin e vendeve të saj.
