Sot shënohet përvjetori i 27-të i nisjes së bombardimeve të NATO-s mbi objektivat ushtarake dhe policore serbe në ish-Jugosllavi, të cilat zgjatën nga 24 mars deri më 10 qershor 1999. Këto bombardime u iniciuan pas dështimit të përpjekjeve diplomatike për të bindur Sllobodan Millosheviqin për një armëpushim, në një kontekst të dhunës së ushtruar ndaj shqiptarëve në Kosovë. Presidenti i atëhershëm amerikan, Bill Clinton, theksoi se SHBA-të ishin të gatshme të kufizonin aftësitë e Millosheviçit për të luftuar, duke bërë të qartë vendimin për përdorimin e forcës.
Fushata përfshinte rreth 1.000 avionë të cilët operuan nga bazat në Itali dhe Gjermani, si dhe nga aeroplanmbajtësja USS Theodore Roosevelt në Detin Adriatik. Gjatë 78 ditëve, avionët kryen mbi 38.000 fluturime, duke përfshirë 10.484 fluturime sulmuese, pa asnjë humbje mes aleatëve. Pamjet e shkatërrimeve ishin të dukshme, ku kazerma dhe njësi ushtarake si dhe infrastrukturat civile në Serbi, Mal të Zi dhe Kosovë pësuan dëme të konsiderueshme.
Përfundimi i fushatës u shoqërua me nënshkrimin e Marrëveshjes së Kumanovës, një dokument që garantoi tërheqjen e forcave serbe nga Kosova dhe krijimin e një force paqeruajtëse ndërkombëtare, KFOR, e udhëhequr nga NATO-ja. Beogradi kishte 11 ditë për të zhvendosur 40.000 forcat e tij të sigurisë, ndërsa KFOR-i nisi dislokimin e tij më 12 qershor 1999.
Lufta pati pasoja tragjike, me rreth 13.000 të vdekur dhe mijëra të zhdukur, përfshirë mbi 1.600 persona që ende janë të pagjetur. Gjithashtu, aty pati një fluks të madh refugjatësh, shumica e të cilëve u kthyen, ndërsa qindra mijëra prona pësuan dëme të rënda. Kjo periudhë përfaqëson një kapitull të rëndësishëm në historinë e Kosovës dhe marrëdhëniet ndërkombëtare.
